Skurcz mięśni gładkich wywołany leukotrienami trwa znacznie dłużej (30–40 min.) niż skurcz mięśni po zadziałaniu histaminy (5–10 min.). Leukotrieny kurczą zarówno duże, jak i małe oskrzela (histamina kurczy jedynie małe oskrzela i oskrzeliki). Pobudzają wzrost komórek mięśni gładkich w oskrzelach, co prowadzi do ich przerostu. Są czynnikami chemotaktycznymi dla eozynofili, prowadząc do nacieczenia ścian oskrzeli przez eozynofile. Działając bezpośrednio na śródbłonek powodują znaczne zwiększenie jego przepuszczalności, co prowadzi do napływu komórek zapalnych do tkanek i nasilenia procesu zapalnego.

W leczeniu astmy stosowane są leki przeciwleukotrienowe z grupy antagonistów receptora leukotrienowego (montelukast i zafirlukast), które stanowią alternatywę dla wziewnych glikokortykosteroidów i mogą być bezpiecznie stosowane u małych dzieci.

Leukotrieny uwolnione w dużych ilościach mogą wywołać wstrząs anafilaktyczny

Zobacz też

prostaglandyny prostacyklina tromboksany

Przypisy

Bibliografia

Linki zewnętrzne

Kategoria:Eikozanoidy