por. J. Black: Europa XVIII wieku, dz. cyt., s. 279..
3 września 1730 Wiktor Amadeusz II abdykował na rzecz swego młodszego syna – Karola Emanuela III.
Od 1675 władca nosił godność Wielkiego Mistrza najwyższego dynastycznego odznaczenia sabaudzkiego – Orderu Zwiastowania Najświętszej Marii Panny (tzw. Orderu Annuncjaty). Był inicjatorem i fundatorem budowy klasztoru-mauzoleum dla członków dynastii powstałego obok bazyliki La SupergaJ. Black: Europa XVIII wieku, dz. cyt., s. 277..
Małżeństwa i potomkowie thumb|200px|Pomnik grobowy władcy w bazylice La Superga W 1683 ożenił się z Marią Anną Orleańską, bratanicą króla Ludwika XIV (córką księcia Orleanu – Filipa I i jego pierwszej żony – Henrietty Anny Stuart), z którą miał sześcioro potomstwa: Marię Adelajdę, (1685–1712), żonę Ludwika Burbona, księcia Burgundii, „Małego Delfina” (1682–1712), syna Wielkiego Delfina – Ludwika Burbona (1661–1711) i Marii Anny Wittelsbach (1660–1690), księżniczki bawarskiej Marię Annę (1687–1690) Marię Ludwikę (1688–1714), pierwszą żonę króla Hiszpanii – Filipa V Burbona Wiktora Amadeusza (1699–1715), księcia Piemontu Karola Emanuela III (1701–1773) Emanuela Filiberta (1705), księcia Chablais
Jego drugą żoną została Anna Canalis di Cumiana (ur. 1679, zm.