Chronon (z , „czas”) – hipotetyczny kwant czasu, czyli elementarny przedział czasu w modelach zakładających, że czas na najgłębszym poziomie nie jest wielkością ciągłą. Pojęcie to było używane w różnych historycznych i teoretycznych próbach dyskretyzacji czasu; nie jest jednostką układu SI ani potwierdzonym składnikiem współczesnej fizyki.
Najczęściej omawianym konkretnym zastosowaniem pojęcia chrononu jest model , w którym ruch elektronu opisuje się równaniami różnicowymi ze skończonym krokiem czasowym. Chrononu nie należy utożsamiać z czasem Plancka: czas Plancka jest jednostką naturalną zdefiniowaną przez stałe fizyczne, natomiast chronon ma znaczenie zależne od przyjętego modelu.
Geneza i rozwój pojęcia Termin chronon w sensie kwantu czasu wprowadził w 1927 roku w pracy poświęconej nieciągłej teorii działania. Była to jedna z wczesnych prób sprawdzenia, czy równania fizyki można formułować nie tylko dla ciągłego parametru czasu, lecz także dla skończonych kroków czasowych.