Po II wojnie światowej ponownie w składzie Ukraińskiej Socjalistycznej Republiki Radzieckiej – początkowo w obwodzie drohobyckim, później ponownie we lwowskim. Po uzyskaniu w 1991 r. niepodległości przez Ukrainę w jej składzie. Po II wojnie światowej istniało tutaj kolejowe przejście graniczne dla pociągów jeżdżących na trasie Przemyśl–Zagórz przez Związek Radziecki. W 2024 r. otwarto drogowe przejście graniczne Malhowice–Niżankowice.
Rejon starosamborski, w którym leżą Niżankowice, należy do transgranicznego mikroregionu Dolina Wiaru.
Ważniejsze obiekty Rynek miejski pałac rodziny HrimZ Przemyśla przez Niżankowice do ukraińskich Karpat Ratusz miejski Kościół św. Trójcy w Niżankowicach Cerkiew św. Trójcy w Niżankowicach Synagoga w Niżankowicach Cmentarz żydowski w Niżankowicach Przed 1939 w Niżankowicach funkcjonował polski Dom Ludowy, a 1 stycznia 1938 otwarto pierwszą Gospodę Katolicką.
Demografia 1880 r. – 1752 z czego: 467 rzymskich katolików, 642 grekokatolików, 643 Żydów i wyznawców innych religii 1917 r. – 2400 z czego: 1000 Polaków, 900 Ukraińców, 500 Żydów 1921 r.