Pełniła funkcję sekretarki i skarbniczki komendanta Rejonu Piotrków („Las”) ZWZ Stanisława Kosarskiego w Dowództwie Głównym.

W kwietniu 1942 roku wróciła do Warszawy. Jako „Lena” współorganizowała w stolicy Oddział AK „Dysk” (znany również jako „Disk”, „Oddział Leny”; „Disk” od: Dywersja i Sabotaż Kobiet). W skład „Dysku” wchodziły trzy grupy: minerskiej, sabotażowej i łączności. W kierownictwie „Dysku” znalazły się koleżanki Gertz z czasów PWK: Hanna Billik „Filipina”, Maria Jankowska „Margerita”, Władysława Macieszyna „Sława”, Jadwiga Szymańska „Wiga”, Maria Zielonka „Zofia”. Gertz dowodziła „Dyskiem” aż do jego rozwiązania. Do wybuchu powstania warszawskiego „Dysk” liczył 130 kobiet.

„Dysk” uczestniczył w wielu akcjach sabotażowych, dywersyjnych oraz zamachach wymierzonych w przedstawicieli niemieckiego, nazistowskiego aparatu represji. W maju 1942 roku Gertz brała udział w akcji wysadzenia pociągów pod Radomiem i Dęblinem. W akcji „C” Gertz wykonała dwa wyroki śmierci na konfidentach Gestapo. Według niektórych źródeł Gertz zdecydowała się na osobiste wykonanie egzekucji, gdyż chciała uchronić swoje podkomendne przed tym przeżyciem.