W ujęciu Stanisławskiego widowisko teatralne było żmudnym, długim i wielostronnym procesem artystycznym oraz wielowarstwowym doświadczeniem międzyludzkim, w wyniku czego atmosfera widowisk MChT-u była niezwykle intymna i wciągająca. Stanisławski „dbał o atmosferę pracy. O skupienie, spokój, napięcie twórcze. Starał się zapewniać aktorom warunki bezpieczeństwa psychicznego, aby nie lękali się otwierać, improwizować, działać ekstremalnie. Podkreślał indywidualną odpowiedzialność każdego członka zespołu za wynik wspólnej pracy”.