Po wybuchu II wojny światowej brał udział w kampanii wrześniowej. Wzięty do niewoli niemieckiej zbiegł i wrócił do Krakowa. W czasie okupacji hitlerowskiej był żołnierzem Armii Krajowej, prowadził instruktaż w zgrupowaniu „Żelbet” Kraków-Zachód oraz w oddziałach partyzanckich. Zajmował się różnego rodzaju pośrednictwem handlowym. Aktywnie uczestniczył w konspiracyjnym życiu literackim i kulturalnym.

Po wyzwoleniu został zmobilizowany i przydzielony do Zarządu Polityczno-Wychowawczego Marynarki Wojennej w Gdyni z funkcją redaktora czasopisma „Marynarka Wojenna”. Publikował wiersze w „Odrodzeniu” (1944–1945, 1947, 1949), „Kamenie” (1945–1946). W 1946 został członkiem Związku Zawodowego Literatów Polskich (od 1949 Związku Literatów Polskich). Wstąpił do Polskiej Partii Robotniczej (w 1948 do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej). W 1947 objął funkcję kierownika Wydziału Repertuarowego Domu Wojska Polskiego w Warszawie. Działał w Klubie Młodych Artystów i Naukowców w Warszawie; w 1947 był jego prezesem. W latach 1948–1951 studiował historię sztuki na Uniwersytecie Warszawskim;