Zjazd przygotowany był jako promocja austroslawizmu i przeciwstawienie się parlamentowi frankfurckiemu i Niemcom domagającym się uprzywilejowanej pozycji w Czechach. Początkowo planowany był jako spotkanie tylko przedstawicieli Słowian austriackich, ale wskutek akcji polskiej wyrażono zgodę na przybycie delegacji wszystkich Słowian, stąd obecność delegatów z Poznańskiego oraz BakuninaHenryk Wereszycki: „Historia Austrii”, Wrocław 1972, s. 228-229..
30 kwietnia utworzono Komitet Przygotowawczy i przyjęto projekt odezwy, która została skierowana do narodów słowiańskich Cesarstwa Austrii. 1 maja wydrukowano i wysłano zaproszenia do wytypowanych organizacji i osób prywatnych. Odezwę podpisali między innymi František Palacký, Pavol Jozef Šafárik i Karel Vladislav Zap.
5 maja wystosowano manifest do niesłowiańskich narodów monarchii habsburskiej, w którym ogłaszano gotowość współpracy z nimi pod warunkiem akceptacji przekształcenia monarchii w federację słowiańsko-austriacką. Manifest do narodów niesłowiańskich brał w obronę wszystkie narody zamieszkujące państwo austriackie.