W tym samym roku został honorowym członkiem Międzynarodowej Akademii Astronautyki.
Kariera kosmonauty i praca w Centrum Przygotowań Kosmonautów thumb|240px|Riumin podczas treningu. Kwiecień 1998 1971 – po badaniach jakie przeszedł w Instytucie Problemów Medyczno-Biologicznych (ИМБП – Институте медико-биологических проблем) specjalna komisja medyczna uznała, że może być dopuszczony do specjalistycznych treningów jakim poddawani są kandydaci do lotu w kosmos. 1973 – 27 marca został przyjęty do oddziału radzieckich kosmonautów. Znalazł się w czwartej grupie cywilnych kandydatów biura konstrukcyjnego im. Koroliowa. 1975–1977 – wspólnie z Władimirem Kowalonokiem przygotowywał się w podstawowej załodze do pierwszego załogowego lotu na pokład nowej stacji kosmicznej Salut 6. W dniach 9–11 października 1977 wziął udział w zakończonym fiaskiem locie statku Sojuz 25. Po powrocie z kosmosu znalazł się w załodze dowodzonej przez Władimira Lachowa. Obaj rozpoczęli szkolenie jako załogi rezerwowe Sojuza 26 i Sojuza 29 odpowiednio pierwszej i drugiej stałej załogi Saluta 6. 1978 – 15 czerwca był dublerem inżyniera pokładowego statku Sojuz 29 – Aleksandra Iwanczenkowa.