Zbigniew Siemiątkowski (ur. 8 października 1957 w Ciechanowie) – polski politolog, polityk i nauczyciel akademicki, doktor habilitowany nauk humanistycznych. Poseł na Sejm I, II, III, IV kadencji, w 1996 minister spraw wewnętrznych, w 1997 minister-członek Rady Ministrów.
Życiorys W latach 1977–1981 studiował na Wydziale Dziennikarstwa i Nauk Politycznych Uniwersytetu Warszawskiego, uzyskał tytuł zawodowy magistra nauk politycznych. W 1987 został doktorem nauk humanistycznych, a w 2012 uzyskał habilitował się na UW w zakresie nauk humanistycznych. Od 1981 do 1991 pracował na Wydziale Dziennikarstwa i Nauk Politycznych UW jako asystent i adiunkt. Od 1978 do rozwiązania należał do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. Pełnił funkcję członka komitetu uczelnianego PZPR na Uniwersytecie Warszawskim. W 1981 zaangażował się w działalność Związku Nauczycielstwa Polskiego. Brał udział w obradach Okrągłego Stołu jako ekspert strony rządowej ds. reform politycznych. Od 1990 działał w Socjaldemokracji Rzeczypospolitej Polskiej, a w 1999 wstąpił do Sojuszu Lewicy Demokratycznej. Zasiadał we władzach krajowych SdRP i SLD. Publikował m.in.