Używano ich także jako okrętów transportowych przewożących samoloty lub części zamienne ze Stanów Zjednoczonych na odległe wyspy.

Najwspanialszą kartą w historii działań lotniskowców eskortowych była bitwa koło wyspy Samar, kiedy to trzy grupy lotniskowców eskortowych dowodzone przez Cliftona Sprague’a skutecznie nawiązały walkę ze znacznie potężniejszą flotą japońską i zmusiły ją do odwrotu.

Japończycy swoje lotniskowce eskortowe typu Taiyō przebudowali z transatlantyków wybudowanych przez przedsiębiorstwo żeglugowe Nippon Yūsen. Były one większe od przeciętnych odpowiedników angielskich i amerykańskich. Wszystkie zostały zatopione przez amerykańskie okręty podwodne podczas działań wojennych na Pacyfiku.

Łącznie w okresie II wojny światowej zbudowano 130 lotniskowców eskortowych, sześć z nich to przebudowane w stoczniach brytyjskich statki handlowe (, HMS „Campania”, HMS „Activity”, HMS „Pretoria Castle”, HMS „Vindex” i HMS „Audacity”), pozostałe 124 lotniskowce zostały zbudowane w stoczniach amerykańskich.