W początkowym okresie wojny wietnamskiej kilka lotniskowców eskortowych zostało ponownie wprowadzonych do służby na krótki okres w roli „pomocniczych transportowców lotniczych” (air transport auxiliary – AKV) przewożących samoloty ze Stanów Zjednoczonych do baz południowowietnamskich, ale pozostały w służbie niecałe dwa lata, aż do czasu, kiedy wszystkie główne typy samolotów amerykańskich zostały wyposażone w urządzenia do tankowania w powietrzu, co przedłużyło ich zasięg na tyle, że mogły bez międzylądowania pokonać dystans z Ameryki do lotnisk położonych bliżej Wietnamu.
Ostatnim rozdziałem w historii lotniskowców eskortowych były dwie adaptacje tych okrętów do nowych zadań, które okazały się na tyle udane, że na podstawie zdobytych w ten sposób doświadczeń powstały dwie nowe klasy okrętów.
W 1955 USS „Thetis Bay” (CVE-90) został przebudowany z lotniskowca na „helikopterowiec” CVHA-1 (helicopter carrier), przewoził on śmigłowce używane do osłony atakujących żołnierzy w pierwszej fazie operacji desantowych. W późniejszym okresie „Thetis Bay” został przebudowany na okręt desantowy (amphibious assault ship) (LHP-6).