Stefan Bidziński herbu Janina (ur. ok. 1630, zm. 1 lutego 1704Krzysztof Chłapowski: Starostowie niegrodowi w Koronie 1565-1795 Materiały źródłowe. Warszawa: Bellerive-sur-Allier, 2017, s. 101.) – wojewoda sandomierski od 1697 roku, kasztelan sandomierski w latach 1685–1697, strażnik wielki koronny w latach 1668–1696, podstoli sandomierski w 1659 roku, pułkownik, skalski, starosta żarnowiecki w 1676 rokuKrzysztof Chłapowski: Starostowie niegrodowi w Koronie 1565-1795. Materiały źródłowe. Warszawa: Bellerive-sur-Allier 2017, s. 100..
Życiorys Syn Jana i Zuzanny z Chyckich.
Uczył się w gimnazjum kalwińskim w Bełżycach w 1640 roku. Pochodził z Bidzin, był ich dziedzicem. 3 października 1655, podczas bitwy pod Wojniczem, uratował życie hetmanowi Stanisławowi Lanckorońskiemu. W 1662 r. jako porucznik dowodził niewielkim oddziałem, mającym ochraniać żywiecczyznę przed rabunkami, jakich dopuszczali się nieopłacani żołnierze tzw. „Związku Święconego”. Został jednak wkrótce stamtąd odwołany uniwersałem królewskim, jako że sam postępował gorzej od „Związkowych” i „...dosyć szkody i uciemiężenia w poddanych uczynił”Komoniecki Andrzej: Chronografia albo dziejopis żywiecki / oprac. Grodziski Stanisław, Dwornicka Irena. Żywiec: wyd. Towarzystwo Miłośników Ziemi Żywieckiej, 1987, s. 206..