następnie powstanie rozprzestrzeniło się na Podole i Wołyń. W trakcie zdobywania Humania doszło do tzw. rzezi humańskiej, w trakcie której wymordowano do 20 tys. Polaków i Żydów, w tym kobiety i dzieci. Koliszczyznę spacyfikowały krwawo oddziały rosyjskie pod dowództwem Michaiła Kreczetnikowa i koronne dowodzone przez Ksawerego Branickiego.
Po roku 1768 zdarzały się sporadyczne zrywy hajdamaków, ale nigdy nie osiągnęły takiego zakresu, jak za panowania Augusta III Sasa i w pierwszych latach króla Stanisława Augusta Poniatowskiego.
1813-1835 – Ustim Karmeluk, przywódca chłopski, po ucieczce z wojska carskiego zorganizował na Podolu grupy zbrojne na wzór hajdamacki, bywa nazywany "ostatnim hajdamaką".
Uzbrojenie i wygląd Hajdamacy uzbrojeni byli w spisy i samopały, strzemiona mieli drewniane, proste siodło i wojłok; ich koszule były wysmarowane słoniną dla ochrony przed brudem, szarawary szerokie, płócienne lub z grubego sukna; głowa ogolona, tylko osełedec (kosmyk) zwisał nad lewym uchem; długi wąs;