Psococerastis gibbosa – gatunek owada z rzędu psotników i rodziny psotnikowatych.
Taksonomia Gatunek ten został po raz pierwszy opisany w 1746 roku przez Karola Linneusza jako Phryganea saltatrix, jednak nazwę tę uznano za nomen oblitum. Pod uznawanym obecnie epitetem gatunkowym opisał go w 1776 roku Johann Heinrich Sulzer w kombinacji Phryganea gibbosa. Nazwa ta stanowi nomen protectum. W 1932 roku John Victor Pearman ustanowił go gatunkiem typowym nowego rodzaju Psococerastis.
Morfologia Gryzek o bardzo dużych rozmiarach ciała. Samice osiągają około 5, a samce około 7 mm długości ciała. Ubarwienie ciała ma jasnożółte w brunatne do czarnych plamy. Na nadustku widnieją brunatne linie. Czułki mają nasadę żółtą z brunatnym marmurkowaniem, trzeci człon brunatny z czarnym szczytem, a pozostałe człony czarne. Oczy złożone mają czarne omatidia oddzielone jasnymi obwódkami. Ciemię u samicy ma ciemną plamę w kształcie litery Π. Głaszczki szczękowe mają krótki i zgrubiały człon ostatni. Tergity tułowia są brunatne, odgraniczone żółtymi przepaskami, zaś tergity odwłoka żółtawe i odgraniczone przepaskami brunatnymi. Samce mają skrzydła przezroczyste, samice z plamami i poprzeczną przepaską. Przednie skrzydło osiąga około 5,5 mm długości u samca i około 6,5 mm u samicy.