Z pierwszego małżeństwa miał córki: Józefę (1818–1837), żonę Wiktora Kopffa, Julię (1824–1856), żonę Karola Kremera i, zmarłe w dzieciństwie, Helenę i Marię, oraz syna Maksymiliana (1826–1889), żonatego z Teodorą Majer (1837–1931), z drugiego zaś – córkę Stefanię (1837–1917), żonę Karola Estreichera i syna Kazimierza (1844–1912), żonatego z Józefą Frycz (1851–1938). Wnukami Ambrożego Grabowskiego byli m.in. Lucjan Grabowski, Stanisław i Tadeusz Estrecherowie oraz Maria Estreicherówna, prawnukami zaś – Jan Rosner, Krystyna Grzybowska, Karol Estreicher i Zygmunt Estreicher.
Pochowany został na cmentarzu Rakowickim w Krakowie, w grobowcu rodzinnym, w kwaterze 20.
Działalność naukowa i kolekcjonerska Był historykiem samoukiem, a szczególnie interesował się dziejami Krakowa. W 1822 roku wydał swój pierwszy przewodnik po mieście, zatytułowany Historyczny opis miasta Krakowa i jego okolic, następnie kilkukrotnie wznawiany pod tytułem Kraków i jego okolice.