Przed nawiązaniem kontaktów z Rosjanami Jakuci żyli w ustroju rodowym. Dzielili się na liczne podgrupy zwane d'on lub ajmak, które były ze sobą w permanentnie wrogich stosunkach, co prowadziło do wojen. Klanom (było ich około 80) przewodziła arystokracja – tojoni, którzy byli zarazem przywódcami wojskowymi. Tojoni byli bogaci i mieli liczne stada, zatrudniali pracowników i niewolników oraz zależnych od siebie członków klanu.
Pierwotnym modelem rodzinnym była rodzina nuklearna. Małżeństwa były zazwyczaj monogamiczne, choć na początku XIX w. zamożniejsi praktykowali poligamię. Ta sytuacja była przyczyną powstania błędnego wyobrażenia o klanach matrylinearnych. Klany jakuckie były bez wątpienia patrylinearne, choć dzielone na mniejsze podgrupy. Te podpodziały wywodziły się z istnienia jednego przodka, ale różnych jego żon.
Klany utrzymywały się do czasów rewolucji bolszewickiej w formie jednostek administracyjnych. Każdy klan tworzył społeczność zwaną aga-usa. Członkowie wybierali starszyznę i powoływali radę. Kolejny etap organizacji to naslegi, a poziom dalej – ulus. Każdy poziom miał swoją radę i wybieraną w drodze głosowania starszyznę.