oprócz ujawnionego już talentu plastycznego i malarskiego, grał na skrzypcach, fortepianie, dyrygował orkiestrą szkolną, znał języki: angielski, francuski i niemiecki, oraz świetnie fechtowałBorchardt opowiada o nim wiele (i ciepło) w swojej książce Krążownik spod Somosierry jako o „Pigłu”; Zamieszcza też reprodukcje szkiców i obrazów.. Uczył się w Konserwatorium w Warszawie. Studiował malarstwo na Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie pod kierunkiem profesorów Józefa Mehoffera i Kazimierza Sichulskiego.
Następnie jako marynarz praktykował na francuskich statkach linii Chargeurs Réunis w okolice Indochin i jako pierwszy oficer na jachcie Zawisza Czarny. Na początku lat 30. pracował jako pilot portowy w Gdyni. Jego zamiłowaniem było malowanie żaglowców i służba na nich. W latach 30. pływał na szkunerze Elemka. W 1937 został kapitanem polskiego handlowego szkunera „Orion”. Po odbyciu pierwszego rejsu do Wielkiej Brytanii, statek został zatrzymany w Londynie za długi armatora. Leszczyński wówczas zasłynął w Wielkiej Brytanii jako malarz marynista. M.in. jego wystawę w Londynie otwierał Bernard Shaw. W latach 30. osiadł w Wielkiej Brytanii, gdzie ożenił się z Angielką Peggy. Michał Leszczyński napisał w Anglii dwa podręczniki malarstwa: „How to draw sail & sea” (1944) i „Marine Perspective” (1949).