2.
Głównymi produktami eksportowymi Mauretanii Tingitana były purpurowe barwniki i cenne drewno; Tingitana zaopatrywała również Rzym w produkty rolne i zwierzęta, takie jak lwy i lamparty. Tamtejsi Maurowie byli wysoko cenieni i rekrutowani przez Rzymian jako żołnierze, zwłaszcza jako lekka kawaleria. Clementius Valerius Marcellinus jest odnotowany jak zarządca prowincji (praeses) między 24 października 277 a 13 kwietnia 280.
Zgodnie z tradycją, męczeństwo świętego Marcelego miało miejsce 30 października 298 w Tingis (Tanger). W czasach Tetrarchii (reformy administracji rzymskiej za rządów cesarza Dioklecjana w 296), Mauretania Tingitana została częścią Diecezji Hiszpanii, a co za tym idzie, częścią Prefektury Galii. Jednakże Mauretania Caesariensis była częścią Diecezji Afryki. Lucilius Constantius jest odnotowany jako praeses pod koniec IV wieku.
Dzięki Notitia Dignitatum znamy strukturę wojskową prowincji.