Dyspozycyjno-Zmotoryzowana Brygada Narodowych Sił Zbrojnych „Koło” – oddział bojowy Narodowych Sił Zbrojnych, działający w 1944 roku w Warszawie.
Historia Brygada powstała 1 marca 1944 r. w wyniku przekształcenia Centrum Wyszkolenia Piechoty NSZ. Początkowo nosiła nazwę I Brygady Zmotoryzowanej przy Kwaterze Głównej NSZ. 1 sierpnia na kwaterach alarmowych zjawiło się ok. 30% stanów – 400 żołnierzy. Oddział podporządkował się ppłk. Stanisławowi Juszczakiewiczowi ps. „Kuba”. W tym czasie, wskutek napływu ochotników, stan brygady zwiększył się trzykrotnie.
Brygada uczestniczyła w powstaniu warszawskim na Starym Mieście. Z uwagi na brak uzbrojenia stanowiła odwód Grupy „Północ”. Uzbrojeni żołnierze byli włączani do poszczególnych oddziałów m.in. do batalionu „Gozdawa” włączono oddział Legii Akademickiej jako 2 kompanię. Oddział dywizjonu artylerii zmotoryzowanej „Młot” walczył w szeregach zgrupowania „Róg”. Z nieuzbrojonych żołnierzy zorganizowano kompanie robocze służące do gaszenia pożarów, ratowania zasypanych i transportu. Brygada zorganizowała również dużą pracownię rusznikarską (kierowaną przez ppor. Stefana Hlibowickiego ps. „Nowosielski”) dla walczących oddziałów, oraz trzy szpitale powstańcze na ok. 200 łóżek.