Kręg obrotowy, obrotnik () – drugi kręg szyjny kręgosłupa kręgowców, mający tzw. ząb odchodzący od trzonu ku górze, w którym obraca się pierwszy kręg szyjny – kręg szczytowy. Obrotnik ma grube i silne blaszki, a jego otwór kręgowy jest duży, lecz mniejszy niż kręgu szczytowego.
Ząb Ząb (dens) z punktu widzenia pochodzenia nie jest częścią kręgu obrotowego, homologicznie stanowi on trzon wyżej leżącego kręgu szczytowego. Zrasta się on z kręgiem obrotowym dopiero po urodzeniu.
Wystaje on znacznie ponad kręg obrotowy, wchodząc w otwór kręgowy kręgu szczytowego, a ściślej w jego przednią część. Ząb ten ma wierzchołek (apex dentis), który jest dość tępy. Na nim z kolei wyróżnić można dwie powierzchnie stawowe – przednią i tylną. Ta pierwsza (facies articularis anterior), łączy się z tylną powierzchnią stawową łuku przedniego kręgu szczytowego zwaną dołkiem zębowym (fovea dentis). Druga natomiast (facies articularis posterior) przylega do więzadła poprzecznego kręgu szczytowego.