Maserati stworzyło MC12 aby zasygnalizować, że po 37 latach przerwy ponownie zamierza wziąć udział w wyścigach samochodowych. Aby otrzymać homologację pozwalającą na udział w serii FIA GT, włoski producent musiał wyprodukować co najmniej 25 egzemplarzy w wersji drogowej. Nowy model zadebiutował pod koniec sezonu 2004, załoga nim kierująca zdobyła pierwsze miejsce podczas wyścigu na torze Zhuhai International Circuit. Wyścigowe wersje MC12 wzięły również udział w American Le Mans Series 2005, nie spełniały jednak wymagań dotyczących dopuszczalnych gabarytów, co poskutkowało nałożeniem nań kar.
Rozwój Prace nad MC12 ruszyły po przejęciu Maserati przez Ferrari. Nowy model miał być odpowiedzią na zapotrzebowanie na samochód marki Maserati, który mógłby wziąć udział w zawodach FIA GT. Projekt otrzymał nazwę MCC (akronim od Maserati Corse Competizione). Planowano również opracowanie pod kierownictwem Giorgia Ascanelliego wersji MCS (Maserati Corse Stradale), drogowego odpowiednika MCC. Nadwozie było dziełem Giorgetta Giugario, powstało po wielu testach w tunelu aerodynamicznym. Największy wpływ na stylistykę nadwozia wywarł jednak Frank Stephenson. MCC charakteryzował się bardzo podobnym kształtem do MC12, oba modele różnią się od siebie jednak kilkoma istotnymi rozwiązaniami.