Ludzkie wielkie mózgi, konstatuje, nie były najbardziej udanym wytworem ewolucji, lecz jej błędem, ślepą uliczką i zbędnym dodatkiem, jak na przykład wielkie rogi dziś już wymarłego irlandzkiego łosia. Wskazuje też na niepewność ludzkich przekonań (nawet tych najbardziej racjonalnych) i uczula na rolę przypadku w historii.
Odbiór W Polsce książkę zrecenzował Marek Oramus („Feniks” 5/92 (15), s. 183-190).
Kategoria:Amerykańskie powieści fantastyczne Kategoria:Powieści Kurta Vonneguta Kategoria:Powieści fantastycznonaukowe z 1985 roku