Konstrukcja thumb|Żywa torpeda typu SSB Żywa torpeda SLC została skonstruowana w oparciu o standardową torpedę kalibru 533 mm, stosowaną we włoskiej Regia Marinie. Jej długość wynosiła 6,70 m. Napęd stanowił silnik elektryczny, zasilany przez 30 akumulatorów o napięciu 60 V. Pozwalało to osiągać prędkość 2,5 węzła na powierzchni i 1,5 węzła w zanurzeniu. Napęd torpedy posiadał cztery biegi. Trzy zakresy prędkości do przodu i jeden wstecz. Załogę pojazdu stanowiło dwóch ludzi: sternik (z reguły oficer) i mechanik – podoficer. Siedzieli oni okrakiem na torpedzie w specjalnych siedziskach. Oba siedziska były nieco obudowane. Sternik posiadał przed sobą osłonę ze szkła organicznego, która chroniła go przed bryzgami fal w czasie marszu na powierzchni. Za osłoną znajdowały się przyrządy kontrolno-pomiarowe torpedy. Za stanowiskiem mechanika znajdował się pojemnik rufowy. Znajdowały się w nim takie narzędzia jak nożyce do cięcia sieci zagrodowych, magnetyczne uchwyty do mocowania ładunków wybuchowych oraz zapasowe aparaty tlenowe. Obaj członkowie załogi byli ubrani w skafandry do nurkowania i aparaty tlenowe, które umożliwiały sześciogodzinne przebywanie pod wodą. Pojazdy typu SLC mogły zanurzać się na maksymalną głębokość 30 metrów.