Riapołowscy – książęca i bojarska rodzina będąca gałęzią Rurykowiczów. Protoplastą Riapołowskich był Iwan Kasza (zm. 1247) - ósmy syn księcia Wsiewołoda Wielkie Gniazdo. Jego prawnukiem był Andrzej Fiodorowicz, książę Starodubski (zm. 1395). Riapołowo, od którego bierze swoją nazwę ród, to wieś nad rzeką Ungarą, lewym dopływem Tezy, na płn.-wsch. od Staroduba. Księstwo Riapołowskie wydzieliło się z księstwa Starodubskiego pod koniec XIV wieku i dostało się w posiadanie Iwana Nogawicy – trzeciego syna księcia Andrzeja Fiodorowicza Starodubskiego.
Syn Iwana Nogawicy – Iwan Iwanowicz Riapołowski w czasie wojen dynastycznych na Rusi Moskiewskiej w latach czterdziestych XV wieku stanął po stronie wielkiego księcia moskiewskiego Wasyla II Ślepego podczas walk z jego stryjem – Dymitrem Szemiaką – księciem galickim. Po oślepieniu Wasyla II, książę Iwan Riapołowski wywiózł rodzinę wielkiego księcia (małżonkę i dzieci) do Muroma, aby ich ochronić. Riapołowski zastawił nawet własny majątek, aby wykupić Wasyla II z niewoli Szemiaki. W 1485 roku podczas centralizacji państwa rosyjskiego przez Iwana III, księstwo riapołowskie zostało włączone do wielkiego księstwa moskiewskiego, a kniaziowie Riapołowscy stali się z udzielnych książąt – bojarami rosyjskimi. Jednym ze synów Iwana Riapołowskiego był kniaź Siemion Riapołowski.