Pauling przedstawił wówczas słynnemu wykładowcy własne modele, które zostały uznane za lepsze. thumb|Pierwsze rozwiązania równania Schrödingera dotyczyły orbitali elektronu w polu jądra atomowego wodoru (8 stanów) Doktorat Linus Pauling uzyskał 12 czerwca 1925 roku na podstawie pracy pt. . W grudniu 1925 roku w CIT przebywał Max Born (Nobel 1954 m.in. ) – Pauling pilnie słuchał wszystkich wykładów na temat prac Heisenberga, Borna i Jordana. Za swój cel uznał opracowanie nowej fizyki kwantowej, dostosowanej do problemów chemicznych (zob. chemia kwantowa) i rozpoczął starania o stypendium Guggenheima na wyjazd do Europy w 1926 roku (stypendium nie można otrzymać przed ukończeniem 25 lat). W marcu 1926 roku ukazała się w pierwsza z publikacji Paulinga (współautor: Sterling B. Hendricks), poświęcona problemowi wiązań chemicznych: .