W latach 30. XX wieku pisała reportaże sądowe, m.in. z głośnego procesu przeciwko Ricie Gorgonowej, w których wyrażała wątpliwości wobec winy oskarżonej. Jako pierwsza zarzuciła profesorowi medycyny sądowej Janowi Stanisławowowi Olbrychtowi „przyczynienie się do skazania niewinnej kobiety”, co zainicjowało dalsze ataki prasowe w niego wymierzone. Pośrednio w tej sprawie (już po zakończeniu II wojny światowej) została skazana wyrokiem sądu za pomówienie innej osoby mającej związek z procesem GorgonowejZ. Marek, M. Kłys: Opiniowanie sądowo-lekarskie i toksykologiczne, Kraków 1998, s. 23..
Wojna i emigracja thumb|upright|Irena Krzywicka (ok. 1961) Podczas II wojny światowej Krzywicka ze względu na żydowskie pochodzenie ukrywała się pod nazwiskiem Piotrowska. Współpracowała z AK, straciła najbliższe osoby: męża (prawdopodobnie zginął w Dergaczach k. Charkowa), kochanka (zamordowanego we Lwowie) oraz syna Piotra.