22 lutego 1919 do kawiarni wkroczyła policja po otrzymaniu „wiadomości anonimowej, jakoby w klubie futurystów odbywały się zebrania bolszewickie, i że znajduje się tam skład broni”. Szczegółowa rewizja nie dała żadnych rezultatów, jednak ze względu na obowiązującą w tamtym czasie godzinę policyjną uczestnicy spotkania zostali odwiezieni na komisariat. Autorem anonimu okazał się później Tadeusz Dymowski.

Kawiarnia w nowym miejscu istniała zaledwie kilka miesięcy – w drugiej połowie kwietnia 1919 została ostatecznie zamknięta. Jednak sympatia pomiędzy futurystami a skamandrytami trwała jeszcze dwa lata. Przerwana została dopiero wówczas, gdy „Skamander” zdobył dominującą pozycję w życiu literackim, a futuryści ogłosili swój program artystyczny.

Przypisy

Bibliografia Alina Kowalczykowa, Programy i spory literackie w dwudziestoleciu, Warszawa 1978. Jerzy Kwiatkowski, Dwudziestolecie międzywojenne, Warszawa 2003, . Antologia polskiego futuryzmu i nowej sztuki, oprac. Zbigniew Jarosiński. Zakład Narodowy im. Ossolińskich. Wrocław 1978.

Linki zewnętrzne

Kategoria:Historia Warszawy (II Rzeczpospolita) Kategoria:Kawiarnie w Warszawie Kategoria:Skamander Kategoria:Śródmieście Północne