W 1925 wraz z Redutą przeniósł się do Wilna. Od 1927 pracował na Uniwersytecie Stefana Batorego – był tam profesorem geografii. Pełnił funkcję kierownika sekcji fizjograficznej Instytutu Naukowo-Badawczego Europy Wschodniej. W 1933 został członkiem honorowym Polskiego Towarzystwa Tatarzańskiego.
Po II wojnie światowej wykładał na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu.
Zmarł w Toruniu, gdzie został pochowany na Cmentarzu św. Jerzego.
Ordery i odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (10 listopada 1928)M.P. z 1928 r. nr 260, poz. 631 „za zasługi na polu twórczości kulturalno-artystycznej i działalności naukowej”.
Przypisy
Bibliografia
Zbigniew J. Wójcik, Limanowski Mieczysław na: Internetowy Polski Słownik Biograficzny (wersja cyfrowa biogramu z XVII t. Polskiego słownika biograficznego (1972)). .
Linki zewnętrzne
Publikacje Mieczysława Limanowskiego w serwisie Polona.pl
Kategoria:Ludzie urodzeni we Lwowie Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (II Rzeczpospolita) Kategoria:Pochowani na Cmentarzu św. Jerzego w Toruniu Kategoria:Polscy geolodzy Kategoria:Polscy reżyserzy teatralni Kategoria:Pracownicy Państwowego Instytutu Geologicznego Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu Stefana Batorego w Wilnie Kategoria:Urodzeni w 1876 Kategoria:Zmarli w 1948