Kiedy umieram lub Gdy leżę, konając (ang. As I Lay Dying) – piąta powieść Williama Faulknera, wydana w 1930 roku.
Historia Powieść została napisana nocami od 29 października do 11 grudnia 1929 roku, gdy Faulkner pracował jako kierownik nocnej zmiany w . Pierwsze polskie tłumaczenie jest autorstwa , pochodzi ono z 1968 roku. Drugie polskie tłumaczenie autorstwa Jacka Dehnela pt. Gdy leżę, konając ukazało się w 2024 roku w wydawnictwie „Znak”.
Nawiązania do Odysei Tytuł powieści pochodzi z XI księgi Odysei w tłumaczeniu z 1925 roku i niekoniecznie odnosi się jedynie do Addie Bundren, która leży umierająca w łóżku, a potem w trumnie. W powieści można dostrzec liczne aluzje do Odysei: cała podróż przypomina byle jaką Odyseję do Jefferson – Itaki, Addie jest niewierna mężowi (zdradza go z Whitfieldem) podobnie jak żona Agamemnona, Bundrenowie nie zapewniają godziwego pogrzebu Addie poprzez kilkudniowy transport zwłok i przeprawę przez rwącą rzekę, która nawiązuje do morza wzburzonego przez Posejdona.