u kentrozaura. Istnieje teoria, wedle której samce różniłyby się od samic większymi przypominającymi rogi tworami na głowie.
thumb|left|Szkielet Gad zachował również podłużne rzędy tarczek na tułowiu i skostniałe ścięgna, które u Stegosauridae zanikły. Występuje 9 kręgów szyjnych. Na ich powierzchniach brzusznych widnieją wzniesienia. Łuk kręgowy 6. kręgu szyjnego opada w kierunku przednim. Szerokość kręgów 5., 6., 8. i 9. jest większa, niż ich długość. W toku ewolucji stegozaurów stosunek ten będzie się zmieniał na korzyść długości, zwiększy się też liczba kręgów odcinka szyjnego. Dystalna część kości łonowej uległa rozszerzeniu. Wyrostek poprzeczny kręgów grzbietowych wznosił się na 60 stopni. Wyrostki trzech kręgów krzyżowych łączyły się z sobą. W sumie odcinek krzyżowy poprzedzało 25 kręgów, w tym 16 grzbietowych. U huajangozaura także występowało poszerzenie kanału kręgowego, mające mieścić "drugi mózg". Można spotkać się z opinią, wedle której miejsce to kontrolowało ruchy tylnych łap i ogona. Jednakże podejrzewa się, że u stegozaurów i zauropodów jamę tą zajmował glikogen, podobnie jak u ptaków. Przednie i tylne kończyny nie różniły się zbytnio długością.