Giulio Cesare Polerio (ur. 1548 w Lanciano, zm. 1612 w Rzymie) – czołowy włoski szachista drugiej połowy XVI wieku, autor cenionych rękopiśmiennych traktatów szachowych.
Lanciano to miasto we włoskiej Abruzji, stąd przydomek szachisty "l'Abruzzese" ("Abruzyjczyk"). W młodości Polerio towarzyszył swojemu mistrzowi i przyjacielowi Leonardowi di Bona w szachowych wojażach. W 1575 roku był uczestnikiem ważnego szachowego wydarzenia, meczu pomiędzy Leonardem a hiszpańskim mistrzem Ruyem Lópezem na dworze hiszpańskiego króla Filipa II w Madrycie. Razem z Leonardem i Paolem Boi został hojnie wynagrodzony przez króla Filipa za dobrą grę przeciwko hiszpańskim i portugalskim mistrzom. Po powrocie do Włoch Polerio otrzymał posadę w pałacu Giacoma Boncompagni, księcia Sory, który był jednym z największych możnych miłośników i patronów królewskiej gry w szesnastowiecznej Italii.