W ostatnich latach populacja rejonu, tak jak populacja całej Karelii, zmniejsza się w wyniku emigracji ludności do większych miast w Rosji w poszukiwaniu pracy, oraz niskiego przyrostu naturalnego. Ponieważ wyjeżdżają głównie ludzie młodzi, średnia wieku mieszkańców jest wysoka (ok. 40 lat).
Gęstość zaludnienia wynosi niespełna 6 os./km².
Gospodarka Gospodarka rejonu, podobnie jak gospodarka całej Karelii po rozpadzie ZSRR pogrążona jest w kryzysie, jednak bliskość stolicy Karelii – Pietrozawodska ogranicza jego skutki i załamanie gospodarcze nie jest tak głębokie, jak w innych częściach kraju.
Podstawowymi źródłami utrzymania dla mieszkańców rejonu prionieżskiego jest pozyskiwanie drewna dla potrzeb przemysłu, uprawa ziemi i chów zwierząt, a także, w mniejszym stopniu, myślistwo i rybołówstwo. Spore znaczenie odgrywa szeroko pojmowana sfera usług.
Przemysł Głównym ośrodkiem przemysłowym rejonu jest niewchodzący w jego skład Pietrozawodsk.
W większych ośrodkach osadniczych znajduje się drobny przemysł drzewny oraz niewielkie zakłady przemysłu spożywczego, przetwarzające roślinną i zwierzęcą produkcję rejonu.