Chociaż zachowały się jedynie zapisy partii pomiędzy Lopezem i Leonardem, wiele wskazuje na to, że Lopez został wówczas pokonany również przez Paola Boi. Spotkanie wielkich szachistów na dworze króla Hiszpanii można traktować jako pierwszy znany międzynarodowy turniej mistrzów szachowych, zakończony tryumfem włoskich szachistów. Rok 1575 to symboliczna data początku dominacji włoskiej szkoły szachów w Europie.
W 1561 roku Ruy Lopez wydał Libro de la invencion liberal y el arte del juego del Axedrez (Księga o odkryciach i sztuce gry w szachy). Książka Lopeza była znacznie bardziej dojrzała od wcześniejszych książek szachowych. Autor skoncentrował się na teorii bardziej niż na rozwiązywaniu konkretnych problemów szachowych. Była to pierwsza próba usystematyzowania i analitycznej oceny znanych otwarć szachowych. Lopez analizował m.in. partię hiszpańską (zwaną często, zwłaszcza w języku angielskim, "Ruy Lopez")Ruy Lopez, jednak nie był on wynalazcą tego otwarcia. Partia hiszpańska była już opisana w manuskrypcie z Getyngi, którego autorstwo przypisuje się Luisowi Lucenie. Lopez w swojej pracy po raz pierwszy posłużył się też słowem gambit, które traktował jako synonim podstępnej pułapki.