Znajdowały się tu m.in. spółdzielnia spożywców „Przyszłość”, sklepy spożywcze, piekarnie, zakłady usługowe i Ochotnicza Straż Ogniowa.
We wrześniu 1939 roku obszar Chomiczówki znalazł się w strefie walk o północno-zachodnie przedpole Warszawy. W okolicach Chomiczówki walczyły m.in. oddziały 30 Pułku Strzelców Kaniowskich. Według relacji świadków, w piekarni przy ul. Aspekt spalono żywcem grupę rannych polskich żołnierzy. Wielu mieszkańców Chomiczówki wypędzono do Lasek, gdzie byli przetrzymywani przez Niemców.
Lata 1945–1989 thumb|Bloki mieszkalne na Chomiczówce (1976) W 1946 roku przeprowadzono elektryfikację Wawrzyszewa i jego kolonii, w tym Chomiczówki, zaś w 1951 roku nastąpiło ich przyłączenie do WarszawyRozporządzenie Rady Ministrów z dnia 5 maja 1951 r. w sprawie zmiany granic miasta stołecznego Warszawy ()..
W latach 70. XX wieku przystąpiono do budowy osiedla mieszkaniowego Chomiczówka, które powstało według projektu Haliny Drewiczewskiej, Danuty Małkowskiej i Jana Szmidta. Inwestorem była Warszawska Spółdzielnia Mieszkaniowa, zaś generalnym wykonawcą – Kombinat Budownictwa Miejskiego Warszawa-Północ. W 1974 roku zaczęto likwidować dotychczasową zabudowę i rozpoczęto budowę pierwszych bloków mieszkalnych.