Badania ludzi z zaburzeniem funkcji PIEZO2 oraz modele zwierzęce wskazują jednak, że kanał ten nie jest jedynym ani uniwersalnym transduktorem ostrych, szkodliwych bodźców mechanicznych. Molekularne podstawy mechanonocycepcji pozostają przedmiotem badań.
Powstawanie i przewodzenie potencjału czynnościowego Po wytworzeniu potencjału receptorowego pobudzenie nocyceptora zależy od działania kanałów jonowych regulujących pobudliwość błony. Szczególną rolę odgrywają zależne od napięcia kanały sodowe.
W neuronach nocyceptywnych istotne znaczenie mają między innymi kanały NaV1.7, NaV1.8 i NaV1.9. Uczestniczą one w osiąganiu progu pobudliwości, generowaniu potencjałów czynnościowych oraz ich przewodzeniu wzdłuż aksonu.
Znaczenie tych kanałów potwierdzają również obserwacje genetyczne u ludzi. Warianty prowadzące do utraty funkcji NaV1.7 mogą powodować bardzo znaczne upośledzenie odczuwania bólu, natomiast warianty zwiększające jego aktywność są związane z niektórymi dziedzicznymi zespołami bólowymi. Warianty kanałów NaV1.8 i NaV1.9 również wpływają na pobudliwość obwodowych neuronów czuciowych i mogą uczestniczyć w zaburzeniach bólowych.