Przekraczanie granicy Forma ta dotyczyła mieszkańców i osób zameldowanych w pasie wybranych gmin, nazywanego pasem małego ruchu granicznego, o szerokości około 15 km (ściślej, po polskiej stronie tworzyły go gminy wymienione w załącznikach do odpowiednich umów dwustronnych).
Aby przekroczyć granicę w ramach tego trybu, trzeba było: być zameldowanym w jednej z gmin wymienionych w umowie o małym ruchu granicznym posiadać ważny dowód osobisty lub inny dokument upoważniający do przekroczenia granicy posiadać urzędowy dokument potwierdzający fakt zameldowania we właściwej gminie, jeśli w posiadanym już dokumencie takiego wpisu nie ma.
Osoba niezameldowana na stałe w jednej z gmin objętych umową o małym ruchu granicznym mogła uczestniczyć w małym ruchu granicznym, o ile w takiej gminie przez pewien czas przebywała i zameldowała się tymczasowo. W ramach małego ruchu granicznego można było odwiedzać jedynie te gminy położone po drugiej stronie granicy, które były objęte umową o małym ruchu granicznym, przebywając w nich w czasie do 7 dni.