Argument ontologiczny (łac. argumentum ontologicum) – filozoficzny argument dedukcyjny mający na celu wykazanie istnienia Boga poprzez czystą analizę pojęcia Boga, a nie poprzez doświadczenie empiryczne (w przeciwieństwie do argumentów kosmologicznych). Wersje tego argumentu opierają się na rozumowaniu a priori, zakładając, że samo pojęcie bytu najdoskonalszego zawiera w sobie konieczność istnienia.

Treść dowodu Treść dowodu można odnaleźć w Anzelmowskim Proslogionie (1078–1079). Właściwie sprowadza się on do pokazania, że w samym pojęciu Boga zawiera się konieczność jego istnienia.

Przygotowanie Przed przeprowadzeniem dowodu we własnym zakresie Anzelm zaleca specyficzne przygotowanie duchowe. Należy odrzucić niepokoje i odłożyć na później swoje codzienne troski. Następnie „wejść do izdebki” własnego umysłu i wyrzucić z niego wszystko oprócz Boga i tego, co wspomaga w jego poszukiwaniu.

Wyjaśnia też swoje intencje. Zastrzega, że nie chce przeniknąć głębi Boga, ponieważ wtedy popełniałby grzech pychy. Chce tylko do pewnego stopnia zrozumieć prawdę, w którą wierzy. Nie stara się bowiem zrozumieć, aby wierzyć, ale wierzy, by zrozumieć. A i w to wierzy, że jeśli nie uwierzy, to nie zrozumie (por. św. Augustyn).