mały|Grób Bonawentury Kudlicza na cmentarzu Powązkowskim Bonawentura Kudlicz, krypt.: B.K., (ur. 12 lipca 1780 w Pleszewie, zm. 10 sierpnia 1848 w Warszawie) – polski aktor, reżyser teatralny, śpiewak basowy, dramatopisarz, kierownik i dyrektor Szkoły Dramatycznej, wolnomularzLudwik Hass, Sekta farmazonii warszawskiej, Warszawa 1980, s. 440..
Życiorys Pierwsze nauki pobierał w rodzinnym Pleszewie, a następnie w Poznaniu. Na scenie debiutował w roku 1801, kiedy to wszedł w skład (występującego gościnnie w Poznaniu) zespołu W. Bogusławskiego. Wystąpił wówczas jako aktor w roli Susceptowicza w sztuce Szkoła obmowy R. Sheridana. Od tamtej chwili związał się z warszawskim Teatrem Narodowym na okres ponad 40 lat.
W latach 1802–1809 występował gościnnie (głównie latem) z zespołem Bogusławskiego w Poznaniu, Kaliszu i Łowiczu, w roku 1808 – w Białymstoku, w 1811 – w Gdańsku, a w roku 1812 – w Wilnie (wraz z zespołem L A. Dmuszewskiego). W tym okresie rozwinął aktywną działalność w opozycyjnej względem Bogusławskiego grupie aktorów Teatru Narodowego. Przez ponad 2 miesiące (1 maja – 10 lipca 1814), współprzewodniczył z L.A. Dmuszewskim i K. Kurpińskim kierującemu teatrem Zrzeszeniu Aktorów.