Küchmeister odsunął od władzy von Plauena, a 9 stycznia 1414 roku został oficjalnie wybrany na urząd wielkiego mistrza krzyżackiego. Znacząco złagodził politykę wewnętrzną państwa zakonnego: przywrócił rady miejskie i na sądzie rycerskim w Bratianie pozwolił na powrót członków pruskiego Towarzystwa Jaszczurczego zwanego także Związkiem Jaszczurczym. Zobowiązał się także ukrócić nadużycia państwowych urzędników. Wobec ponownego konfliktu z Polską zwanego wojną głodową wysłał w 1414 rozpaczliwy list do antypapieża Jana XXIII, w którym błagał go o powstrzymanie polskiego króla Władysława Jagiełły. Dochody państwa zakonnego spadły z powodu zniszczeń wojennych. W 1416 przeprowadził reformę monetarną, wzmocnił współpracę ze stanami, ale nie poprawiło to trudnej sytuacji kraju. Jednocześnie, świadomy słabości militarnej zakonu, nakazał wycofanie sił do obronnych zamków i miast oraz utrudnianie polskiego pochodu poprzez niszczenie pól i młynów wodnych. Nadał prawo miejskie Sztumowi 21 września 1416 roku. Było to jedyne lokowane miasto za jego czasów. Z trudem spełniał wysokie wymagania i w marcu 1422 złożył rezygnację z urzędu wielkiego mistrza.