Andrey Puzyrey opracował idee Wygotskiego w odniesieniu do psychoterapii, a nawet w szerszym kontekście świadomej interwencji psychologicznej (psychotechnique).

Laszlo Garai założył grupę badawczą Wygotskiego.

Ameryka Północna W Ameryce Północnej praca Wygotskiego była znana od końca lat dwudziestych XX wieku przez serię publikacji w języku angielskim, ale nie miała większego wpływu na badania.

Tłumaczenie w 1962 jego pośmiertnej książki „Myślenie i mowa” (1934) nie zmieniło znacząco sytuacji. Dopiero po eklektycznej kompilacji częściowo przeformułowanych i częściowo przetłumaczonych dzieł Wygotskiego i jego współpracowników, opublikowanych w 1978 r. pod nazwiskiem Wygotskiego jako „Umysł w społeczeństwie”, rozpoczął się jego boom na Zachodzie: pierwotnie, w Ameryce Północnej, a później przykład północnoamerykański rozprzestrzenił się na inne regiony świata. Ta wersja nauki Wygotskiego jest zazwyczaj kojarzona z nazwiskami jej głównych zwolenników, Michaela Cole’s, Jamesa Wertscha oraz ich współpracowników i zwolenników, i jest stosunkowo dobrze znana pod nazwą „kulturowo-historyczna teoria aktywności.”

Śmierć i pośmiertna sława Wygotski zmarł na gruźlicę 11 czerwca 1934 w wieku 37 lat, w Moskwie. Jedna z ostatnich prywatnych notatek Wygotskiego wyraża pesymistyczną samoocenę jego wkładu w teorię psychologiczną: