6 października 1947 został wybrany prezydentem Krakowa, na tym stanowisku pozostał do 6 czerwca 1950. Za jego prezydentury: podjęto decyzję o usunięciu części linii tramwajowych z Rynku Głównego, uruchomiono linią tramwajową nr 7 z Grzegórzek do Śródmieścia, w marcu 1949 rozpoczęła się budowa Nowej Huty, 12 lutego 1949 ukazał się pierwszy numer „Gazety Krakowskiej”, Muzeum Etnograficzne znalazło nową siedzibę w ratuszu kazimierskim na placu Wolnica.
Po odejściu z fotela prezydenta Krakowa Dobrowolski został dyrektorem Wojewódzkiego Archiwum Państwowego w Krakowie, gdzie pracował do momentu przejścia na emeryturę w 1973.
Był autorem książki Granitowe słupy wydanej w 1939, opowiadającej o zabytkach województw lubelskiego, kieleckiego i wołyńskiego. Artykuły publikował także w pismach Naprzodzie, Życiu Literackim oraz Prasie Współczesnej i Dawnej. Był autorem haseł w Polskim Słowniku Biograficznym i Słowniku biograficznym działaczy polskiego ruchu robotniczego.
Uchwałą Rady Państwa z 5 lutego 1954 został odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi za zasługi w pracy zawodowej w dziedzinie służby archiwalnej. W grudniu 1983 odznaczony Pamiątkowym Medalem z okazji 40 rocznicy powstania Krajowej Rady Narodowej (1983)Uhonorowani pamiątkowymi medalami /w/ "Trybuna Robotnicza", nr 307, 30 grudnia 1983, s.