thumb|Nicolae Golescu thumb|Portret Golescu pędzla Constantina Daniela Rosenthala Nicolae Golescu (ur. 1810, zm. 1877) – rumuński (wołoski) polityk, który piastował stanowisko premiera Rumunii od maja do listopada 1868 roku.
Życiorys Wczesne lata Urodził się w bojarskiej rodzinie Golescu, w miejscowości Câmpulung. Był synem Dinicu Golescu, uczył się wraz z trzema swoimi braćmi w Szwajcarii. Nicolae i jego brat Ștefan powrócili jednak w 1830 roku i dołączyli do armii. Nicolae został majorem w 1834 roku.
W tym samym roku wstąpił do Stowarzyszenia Filharmonicznego, grupy zbliżonej do masonerii. W 1840 roku był oskarżycielem w sprawie spisku Mitică Filipescu, a później zajmował stanowisko ministra spraw wewnętrznych Wołoszczyzny.
W 1842 roku Wołoszczyzna znajdowała się pod protektoratem Imperium Rosyjskiego, a Nicolae Golescu próbował uzyskać od cara Mikołaja I zgodę na objęcie tronu księcia Wołoszczyzny. Nie udało mu się to jednak, pozostał na stanowisku ministra spraw wewnętrznych do 1847 roku. W tym czasie zaczął brać udział w zebraniach różnego rodzaju rewolucyjnych stowarzyszeń.
Przyłączył się do radykalnych liberałów, którzy w 1848 roku byli częścią komitetu rewolucyjnego, razem z Ionem Ghicą, Nicolae Bălcescu, Ionem Heliade-Rădulescu i innymi (włączając w to brata Ștefana i kuzyna Alexandru G.