Inny żydowski przyjaciel Fogga, Ignacy Zalcsztajn ukrył się w mieszkaniu dozorcy w kamienicy, w której mieszkał Fogg, a on dostarczał mu żywność i pieniądze.

Okres powojenny thumb|Tablica upamiętniająca wydawnictwo muzyczne Fogg Record przy ul. Koszykowej 69 w Warszawie thumb|Tablica pamiątkowa na bloku mieszkalnym przy ul. Majdańskiej 5 w Warszawie, w którym mieszkał Mieczysław Fogg mały|Gwiazda Mieczysława Fogga w Alei Gwiazd Festiwalu Polskiej Piosenki w Opolu W 1946 roku oficjalnie zmienił nazwisko na FoggNa mocy decyzji prezydenta m. st. Warszawy, dnia 21 października 1946 r. Nr decyzji 014/7443/46.. Po wojnie w latach 1945–1946 prowadził przy ul. Marszałkowskiej 119 własną kawiarnię artystyczną Cafe Fogg, a w latach 1946–1951 kierował wytwórnią płyt gramofonowych Fogg Record. Obie firmy zostały jednak znacjonalizowane przez władze komunistyczne i zakończyły działalność. Od 1946 występował w programach estradowych i z własnymi recitalami, w których towarzyszyły mu m.in. żeńskie zespoły. W 1958 zwyciężył po raz drugi w plebiscycie Polskiego Radia na najpopularniejszego piosenkarza roku. Po śmierci Maurice’a Chevaliera w 1972, był jednym z najstarszych występujących piosenkarzy świata. W 1971 został wydany pamiętnik Mieczysława Fogga, noszący tytuł Od palanta do belcanta (pod redakcją Zbigniewa K. Rogowskiego).