Język sundajski, także sundyjski (, ᮘᮞ ᮞᮥᮔ᮪ᮓ) – język austronezyjski używany w prowincjach Banten i Jawa Zachodnia w Indonezji. Według danych z 2015 roku ma ponad 32 mln użytkowników. Posługują się nim Sundajczycy.
Jest drugim językiem regionalnym w Indonezji co do liczby użytkowników (po jawajskim), a zarazem jednym z najbardziej znaczących w tym kraju pod względem kulturowym. Wywarł wpływ na leksykę języka indonezyjskiego, a jego zasoby zostały wykorzystane przy tworzeniu terminologii języka narodowego.
Według jednej z klasyfikacji istnieją trzy dialekty: bogor (krawang), priangan, cirebon. W innym ujęciu wyodrębnia się następujące dialekty: południowy (parahiangan lub priangan, odmiana miasta Bandung i okolic), zachodni (w prowincji Banten), północny (rejon miasta Bogor) oraz odmiany wschodnie. Dialekt południowy służy jako standard. Dialekt baduy (badui) jest czasem rozpatrywany jako odrębny język. W użyciu wśród Sundajczyków jest również język indonezyjski.