Augustus Henry FitzRoy (ur. 28 września 1735, zm. 14 marca 1811 w Euston Hall w Suffolk) – brytyjski arystokrata i polityk, premier Wielkiej Brytanii, najstarszy syn lorda Augustusa FitzRoya (młodszego syna 2. księcia Grafton) i Elizabeth Cosby, córki pułkownika Williama Cosby’ego, gubernatora Nowego Jorku. W prostej linii był potomkiem króla Karola II.

Kariera polityczna W wieku 12 lat przejął po śmierci swojego stryja George’a tytuł grzecznościowy hrabiego Euston, przysługujący dziedzicowi tytułu księcia Grafton (tytuł książęcy przejął po śmierci swojego dziadka w 1757 r., wraz z miejscem w Izbie Lordów, wcześniej zasiadając od 1756 r. w Izbie Gmin z okręgu Bury St Edmunds). Kształcił się w Westminster School i w Peterhouse na Uniwersytecie Cambridge.

Grafton szybko znalazł się w opozycji do faworyta króla Jerzego III, lorda Bute, który przez pewien czas sprawował urząd premiera. Do jego upadku przyczynił się właśnie Grafton, który sprzymierzył się z księciem Newcastle. Pomimo udziału w upadku jego faworyta, król Jerzy uczynił Graftona w 1765 r. członkiem Tajnej Rady. Augustus wszedł tam w porozumienie z Williamem Pittem Starszym.