opancerzenie stanowisk załogi i zbiorników paliwa oraz podobny kształt osłony kabiny) zastosowano w budowanym samolocie Rikugun Ki-93.
Me 210B W początkach 1942 roku wyprodukowane zostały dwa egzemplarze wersji rozpoznawczej Me 210B-1. Wersja ta nie posiadała kadłubowych karabinów maszynowych MG 17 kalibru 7,92 mm. W komorze bombowej znajdowały się dwie kamery fotograficzne Rb 75/30, Rb 50/30 lub Rb 20/30. Samoloty te mogły przenosić również dwa dodatkowe zbiorniki paliwa o pojemności 900 dm³.
Me 210 C Jeden z samolotów Me 210A-0 (Werk Nr 105, PN+PD) wyposażono w silniki Daimler-Benz DB 605B o mocy maksymalnej 1084 kW i testowano jako prototyp wersji Me 210C. Samolot ten miał być produkowany na licencji w Naddunajskiej Fabryce Samolotów (Duna Repulogepgyar) w Horthyliget. Obok silniejszych silników Me 210 C posiadał przedłużony kadłub oraz sloty na krawędzi natarcia. Warianty produkcyjne otrzymały oznaczenia Me 210 C-1 (rozpoznawczo-niszczycielski) i Me 210Ca-1 (niszczyciel-bombowiec nurkujący). Pierwszy węgierski Me 210Ca-1 (Werk Nr 210001, RF+PA) oblatany został przez kapitana Denesa Eszenyi 21 grudnia 1942 roku. Ustalono wspólnie z Niemcami że na Węgrzech zostanie zbudowanych 557 egzemplarzy Me 210, z czego 2/3 miało przypaść w udziale Luftwaffe.