W 1942 roku w 16./KG 6 zostało pięć maszyn z czego trzy były gotowe do działań.
Inną jednostką która otrzymała Me 210A-1 (42 maszyny) była III./ZG 1 bazująca w Tunezji. Również w Tunezji przezbrojono w samoloty Me 210A-1 10./ZG 26. Na Sardynii Stab/FAGr 122 i 2(F)/122 używał Me 210 (na przemian z Ju 88). Niewielka liczba Me 210 latała również w KG 51, V./KG 2, KG 101, NJG 101, 1.(F)/121, I./NJG 1, ZG 101. Pierwszą jednostką na Węgrzech która otrzymała Me 210 był nocny dywizjon myśliwski 5/1. Bagoly (sowa) bazujący na lotnisku Ferihegy pod Budapesztem. Pierwsza walka z bombowcami USAAF, nie przyniosła rezultatu. Pierwsze zwycięstwo dla dywizjonu odniósł sierż. Dezso Zsamboki zestrzeliwując B-24 Liberator. W samoloty Me 210Ca-1 (18 maszyn) wyposażona została specjalna jednostka niszczycielska złożona z personelu Instytutu Doświadczalnego Sił Powietrznych. Dywizjon Bojowy Instytutu Doświadczalnego Sił Powietrznych stworzono w celu niszczenia bombowców uczestniczących w nalotach dywanowych na stolicę Węgier. Jednak nie odniósł on wielkich sukcesów (zestrzelił on 5 B-24 i 4 myśliwce eskorty P-38, przy stracie ok. 10 samolotów). Ciężkie straty spowodowały zakaz ataku tym typem samolotu formacji bombowców amerykańskich.