W Polsce opisano dwa wyraźne morfotypy powstające w wyniku mutacji w genach homeotycznych, wykazujące silną korelację z nasłonecznieniem – f. serotinum i f. spiralis. F. serotinum wyróżnia się obecnością kłosa zarodnionośnego na pędzie płonnym. U f. spiralis pochwy liściowe przynajmniej częściowo spiralnie obiegają pęd główny.
Rzadko tworzy mieszańce z innymi gatunkami skrzypów. Mieszaniec ze skrzypem błotnym – skrzyp mokradłowy E. ×font-queri Rothm. (1944) znany jest z Europy Zachodniej i Środkowej, w tym z Polski południowej. Mieszaniec ten wykształca kłosy zarodnionośne na pędach zielonych i wyróżnia się wśród mieszańców skrzypów tworzeniem zarodników zdolnych do kiełkowania oraz silnym wzrostem wegetatywnym.
Mieszaniec ze skrzypem polnym (E. ×dubium Dost., syn. E. ×robertsii Dines) znany jest w Europie i Polsce z pojedynczych stanowisk (Zajączkowice koło Jasła, Skoczów). Poza Polską odnotowano także mieszańce: E. ×willmotii C.N. Page (= E. fluviatile × E. telmateia) i E. ×bowmanii C.N. Page (= E. sylvaticum × E. telmateia).