W 1881 rozpoczęła twórczość literacką od przekładów poezji serbołużyckiej i słowackiej. We wszystkich niemal ówczesnych czasopismach, w różnych wydawnictwach zbiorowych, a niektóre osobno drukowała swoje utwory poetyckie, prozatorskie, artykuły historyczne, filologiczne i etnograficzne oraz inne prace. Wiele z nich poświęciła sprawom łużyckim, publikowała je w prasie polskiej, a artykuły o kulturze polskiej zamieszczała w prasie łużyckiej. Do szczególnie cennych jej prac należą: Z przeszłości i teraźniejszości Łużyc (1889) i Łużyce (1911). Interesujące są też szkice o kobietach słowiańskich. W opowiadaniach Obrazki (1893), w powieści Nad brzegami Odry (1901) i w wielu nowelach i szkicach ogłaszanych w prasie zaboru rosyjskiego dała wyraz głębokiej trosce o utrzymanie polskości na Śląsku i Pomorzu. Natomiast w cyklu nowel Listy Maszy do Paszy. Szkice i obrazki wydane pod pseudonimem B. A. Jer (1893) przedstawiła sytuację w Królestwie Polskim.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Melania Parczewska · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.